Współczesna suknia ślubna kojarzy nam się z elegancka kreacją w kolorze bieli lub kości słoniowej. Ale nie zawsze tak było... Biel stosunkowo niedawno stała się przebojem ślubnej mody...

Suknia ślubna. Krótka historia.

Należy zacząć od tego, że suknie ślubne pojawiły się stosunkowo niedawno. Dawniej panny młode wybierały na ślub eleganckie kreacje, które po ślubie mogły dalej wykorzystywać, na przykład przy okazji ważnych uroczystości. Bogate arystokratki chętnie wybierały suknie wykonane z cennych materiałów, takich jak atłas czy jedwab. Królowały żywe kolory, które miały za zadanie podkreślić nie tyle urodę oblubienicy, ale przede wszystkim jej status społeczny i zasobność rodu z którego się wywodziła. Bardzo często suknia ślubna stanowiła część wyprawy ślubnej.

Nie każda młoda kobieta mogła sobie pozwolić na zakup nowego stroju na własny ślub. Wtedy albo pożyczała sukienkę albo wkładała najlepszy strój, jakim aktualnie dysponowała...

Dzieci w wieku 2-3 lat zadają coraz częściej pytania. Część z nich zaczyna być trudnymi, ponieważ dziecko pyta o wiele tematów związanych z własną fizjonomią czy nawet rodzica. Pyta także o otoczenie, przekleństwa czy dziwne sytuacje, napotkane w drodze do przedszkola. Jak odpowiadać na trudne tematy?

Proces socjalizacji, czyli wychowania dziecka zależny jest w pierwszym etapie w dużej mierze od rodziców. To właśnie tata i mama są bezpośrednimi opiekunami łącznikami z otoczeniem. Dopiero rówieśnicy na placach zabaw, w żłóbku, przedszkolu, wychowawczynie dołączają do procesu. Dzieci zaczynają zadawać trudne pytania, co nie znaczy, że nie mogą otrzymywać na nie odpowiedzi. Dzieci są spragnione wiedzy i zbywanie ich może spowodować zachwianie budowania autorytetu. To właśnie rodzić powinien być autorytetem, mentorem dającym oparcie nie tylko emocjonalne, ale także w postaci wiedzy. Jak poradzić sobie z trudnymi pytaniami dziecka?

Każdy człowiek jest kreatywny na swój sposób, jednak u podstaw kreatywności leży wiele lat ciężkiej pracy. W procesie socjalizacji rozwój dzieci jest uwarunkowany kontaktem z otoczeniem, czyli rodziną, znajomymi oraz rówieśnikami w przedszkolu czy szkole. Jednak to nie koniec tworzenia kreatywnego myślenia! Jak wygląda rozwój kreatywności u dzieci?

Małe pociechy od narodzin poznają otoczenie przez różne metody poznawcze. Zapach, smak, dotyk, wzrok to narzędzia, które pozwalają dziecku na pierwszą naukę. Proces socjalizacji jednak nabiera szybko tempa. Noworodek zaczyna komunikować się z otoczeniem i uczy się coraz szybciej. Już na tym etapie należy zadbać o kreatywność maluszka, która będzie rozwijana nieustannie – łącznie z wiekiem dorosłym. Należy pamiętać, że czego nauczy się Adaś, to Adam będzie umieć! Rolą rodzica jest zadbać o przyjazne i koedukacyjne otoczenie pociechy. Dziecko nie powinno czuć się ograniczane przez umeblowanie, zastraszane słowem „nie wolno”. Za to maluszek powinien być absorbowany wspólnym spędzaniem czasu z rodzicami, rówieśnikami przez zabawy, gry czy wspólne czytanie.

Zorganizowanie bezpiecznej przestrzeni w pokoju dziecka sprawi, że małe pociechy nie będą narażone na ograniczenia oraz niebezpieczeństwa. Metoda wychowania znanej włoskiej lekarki Marii Montessori zakłada aranżację pokoju łączącą naukę przez zabawę. Jak urządzić pokój dziecka według nowatorskich zasad?